Kategoria: Sakramenty

Bezpośrednie przygotowanie do Sakramentu Małżeństwa obejmuje uczestnictwo w katechezach przedmałżeńskich oraz spotkania indywidualne w Poradni Rodzinnej.

Termin rozpoczęcia nowego kursu przedmałżeńskiego w Roku 2027

W naszej parafii organizujemy jedną turę kursu przedmałżeńskiego w roku szkolnym. Zwykle rozpoczyna się on w okolicach  rozpoczęcia wielkiego postu I kończy się na przełomie kwietnia i maja

Dokładny termin rozpoczęcia podamy pod koniec roku 2027

Cykl zamknięty (tj. od 1-szej do 10-tej nauki).
Czas trwania: 10 kolejnych czwartków w g. 19.00 – 21.00.

Ślub konkordatowy

Narzeczeni zgłaszają się – nie wcześniej niż 6 miesiący przed datą ślubu –  do USC po dokumenty potwierdzające brak przeszkód do zawarcia małżeństwa (2 egzemplarze) oraz formularze potwierdzenia ślubu konkordatowego (3 egzemplarze).

W kancelarii parafialnej (narzeczonej lub narzeczonego – Parafianinem jest się przez fakt zamieszkiwania na danym terenie przez minimum 3 miesiące) przedstawiają:

• Metryki chrztu (wydane nie wcześniej niż 6 miesięcy przed datą ślubu)
• Dokumenty USC (3 egzemplarze)
• Zaświadczenia o przygotowaniu (kurs i Poradnia Rodzinna)
• Ostatnie świadectwa z lekcji religii.

Na podstawie dokumentów spisywany jest protokół badania narzeczonych (warunkiem jest fizyczna obecność dwojga narzeczonych) i przyjmowane są zapowiedzi (druga strona otrzymuje prośbę do swego proboszcza o ich wygłoszenie; po wygłoszonych zapowiedziach dostarcza stosowny dokument do parafii, w której spisano protokół).

Jeśli ślub ma odbyć się w parafii innej niż parafia obu stron nupturientów w jednej z tych parafii narzeczeni proszą o wystawienie tzw. substytucji (tj. zgody na załatwienie wszelkich formalności w parafii ślubu) lub po załatwieniu wszelkich formalności w jednej z parafii narzeczonych otrzymują tzw. licencję do parafii ślubu, na podstawie której spisujemy akt ślubu w parafii ślubu).

W tygodniu poprzedzającym datę ślubu narzeczeni zgłaszają się do kancelarii (w godzinach jej otwarcia), by spisać akt ślubu. Wymagana jest obecność obojga narzeczonych. Należy znać dokładnie dane świadków, tj. imiona i nazwisko; wiek, wyznanie, adres – dane zgodne z ich  dowodami osobistymi!). Wtedy też składają ofiarę przy okazji ślubu.

W dniu ślubu świadkowie na 10 minut przed Mszą zgłaszają się z dowodami tożsamości do zakrystii i podpisują dokumenty cywilne i kościelne). Do zakrystii też proszeni są: operator wideo i fotograf.

---

Kaucja porządkowa

Nauczeni nieskutecznością próśb kierowanych do narzeczonych jesteśmy zmuszeni do wprowadzenia kaucji w wysokości 500 zł jako zabezpieczenie przed zaśmiecaniem tzw. confetti terenu kościelnego. Kaucja jest zwrotna przy zachowaniu porządku w dniu ślubu. Tę decyzję podjęliśmy dnia 21 maja 2016 r. Po wystrzeleniu cofetti, które wypełniło dwa worki śmieci w odkurzaczu i ponad godzinnym sprzątaniu terenu kościelnego. 

Wpłata na konto musi być dokonana najpóźniej na 4 dni przed dniem ślubu.

Ks. Krzysztof Waligóra

Szanowni Państwo,

Przygotowanie młodzieży do sakramentu bierzmowania rozpoczyna się zasadniczo w klasie VIII (w drugim semestrze roku szkolnego). Przygotowanie trwa w Parafii jeden rok. Warunkiem przygotowania jest uczestnictwo w szkolnej lekcji religii i praktykowanie wiary.

Przygotowanie do bierzmowania w roku 2025/2026 rozpoczęło się w marcu 2026 r. Obecnie młodzież kontynuuje przygotowanie do sakramentu w dwóch grupach (u księdza Jana i księdza Tomasza).

Zapisy na kolejną turę przygotowań do sakramentu bierzmowania na rok 2026/2027 otworzymy w lutym 2027 zgodnie z ogłoszeniami parafialnymi.

Szanowni Rodzice,

Na czym polega przygotowanie do pełnego uczestnictwa w Eucharystii?

Drodzy Rodzice,

Co roku wspólnota parafialna przeżywa oprócz wielu świąt kościelnych, ogólnych i lokalnych, tę szczególną chwilę, kiedy kolejna gromadka należących do niej młodych istot uroczyście rozpoczyna nowy etap w swym chrześcijańskim życiu. To dzień Pierwszej Komunii Świętej, po którym pozostają wspomnienia, dokumenty, odświętne stroje, różne inne rekwizyty i fotograficzne dossier. Z perspektywy ostatecznego efektu wizualnego może się wydawać, że poprzedzające ten dzień wielomiesięczne przygotowania zmierzają do zaznajomienia dzieci z określonym rytem Komunii świętej i wyuczenia uczestnictwa w nim. Jest to przekonanie z gruntu błędne i oparte na płytkim rozumowaniu.

Wystarczy pamiętać, że Komunia święta związana jest z Mszą Świętą (w czasie, której dokonuje się konsekracja chleba), aby uświadomić sobie, że przygotowanie dzieci do Pierwszej Komunii Świętej jest równoznaczne z przygotowaniem ich do uczestnictwa we Mszy Świętej. I na tym właśnie polega istota długotrwałej pracy z dziećmi mającymi przeżyć to wtajemniczenie w danym roku.

Pod uwagę należy wziąć trzy elementy. Dwa pierwsze wiążą się z faktem, że na Mszę Świętą składają się: liturgia Słowa i liturgia Eucharystii. To równorzędne i jednakowo ważne składniki, mocno ze sobą złączone. Kościół przed przystąpieniem do łamania Chleba życia, “łamie i rozdziela” Słowo życia, które go oświeca. Słowem karmi się wiara, zostaje nim ożywiona; głoszenie Słowa, towarzyszące zawsze sprawowaniu sakramentów, daje wiernym możliwość lepszego poznania dzieła Bożego, czyniąc tym samym akt liturgiczny prawdziwą “celebracją wiary”. A zatem liturgia Słowa nie tylko przygotowuje do Eucharystii, lecz już ona sama poddaje nas działaniu Boga dla naszego zbawienia.

Przygotowywanie się do uczestnictwa we Mszy Świętej musi niewątpliwie obejmowaćprzygotowanie do poznania Słowa Bożego. Chodzi tu o przyswojenie przez dziecko ogólnych wiadomości o Piśmie Świętym, jego historii i zawartości, a także o nabycie umiejętności posługiwania się tą księgą Słowa Bożego. Dobrze służą edukacji w tym zakresie rozmowy rodziców z dziećmi po powrocie z niedzielnej Mszy Świętej, w czasie których można pomóc w zrozumieniu przeczytanej Ewangelii, a metodą pytań, objaśnienia, wspólnego przeglądania tekstu biblijnego doprowadzić do oswojenia się dziecka z Pismem Świętym.

Drugie zadanie to przygotowywanie do przeżywania liturgii Eucharystii rozumianej jako uczta.Bardzo potrzebne jest tu zrozumienie, że tak jak w życiu społecznym wszelkie spotkania ludzi pozostają czymś innym niż spotkanie podczas wieczerzy, tak też spotkanie z Bogiem w ramach uczty jest czymś nie dającym się zastąpić (nawet jeśli indywidualne spotkania człowieka z Bogiem w innej scenerii i w odosobnieniu bywają bardzo głęboko przeżywane). Bo też Msza Święta to swego rodzaju posiłek. Wiadomo, że Jezus sprawował pierwszą Mszę Świętą podczas posiłku, jakim była Ostatnia Wieczerza. I Kościół zachowuje tę tradycję. Na stole przeznaczonym do takiego posiłku kładzie się obrus, chleb, wino, wodę, kielich, złoty talerzyk, stawia kwiaty i świece. A kapłan i absolutnie wszyscy wierni zaproszeni są do spożywania Ciała, które jest prawdziwym pokarmem, i picia Krwi, która jest prawdziwym napojem. Oto Ojciec Niebieski sadza nas wszystkich za stołem, zaprasza do wspólnego posiłku, jednoczy w tym akcie wszystkich jako swoje dzieci.

Co myśleć wtedy o dziecku, które odrzuciło takie zaproszenie, które nudzi się u własnego Ojca, traktuje swą obecność jako stratę czasu, albo, które przyszło, ale wzgardziło wspólnym posiłkiem, bo ten chleb nic mu nie mówi i na wszelki wypadek najadło się przed przyjściem, a teraz woli siedzieć nad pustym talerzem? Cóż za straszny afront dla gospodarza! I jakże taki gość odbiera apetyt innym zaproszonym, odrzucając okazję uczestnictwa we wspólnej radości. Żadnemu człowiekowi nie byłoby łatwo znieść gości zachowujących się w taki sposób. Na pewno nie zaprosiłby ich po raz drugi. A Ojciec nasz czyni to w każdą niedzielę, niezmiennie od lat…

By uwrażliwić dzieci na istotę Eucharystii, rodzice sami muszą ją czuć i rozumieć, że chodzi o to, by uczestniczyć naprawdę w uczcie eucharystycznej, a nie śledzić jej przebieg, stojąc w cieniu drzew, czy patrzeć na to jak na teatr jednego aktora.

Jest jeszcze trzeci element do wydobycia w przygotowywaniu dzieci do udziału we Mszy Świętej. Nie zapominajmy, że Eucharystia rodzi miłość. Ona ma zawładnąć całym sercem człowieka, aby już nie on żył, lecz Chrystus w nim. Szczególnie w osobistej modlitwie i w dziękczynieniu Eucharystia wywłaszcza człowieka z jego “ja” na rzecz czegoś, co jest większe, na rzecz Chrystusa i Jego Kościoła oraz Świata. Msza Święta kończy się posłannictwem i posyłany jest ten, kto stał się “dojrzały” dzięki liturgii Słowa i Eucharystii (to znaczy zrozumiał Słowo o krzyżu i pojął sens Ciała na krzyżu), a w konsekwencji uczynił z nich sposób swego życia w świecie i dla świata.

Przygotowanie dziecka do Pierwszej Komunii Świętej polega zatem na przygotowaniu go do spotkania ze Słowem Boga, z ucztą eucharystyczną i z tym darem, jaki z niej się rodzi, czyli z miłością bliźniego. To trzecie ogniwo dopełnia całości i nie może być pominięte. Dopiero wtedy Wasze dzieci będą przygotowane do tego nowego etapu w swym chrześcijańskim życiu, jeśli okaże się, że odkryły, kim jest Chrystus i kim jest ich bliźni.

Ci, którzy w świadomy sposób uczestniczą w Eucharystii nigdy się nią nie znudzą; ci zaś, którzy uczestniczą tylko z tradycji bądź już nie uczestniczą w niej, nigdy nie pojęli tak naprawdę, o co chodzi w przeżyciu tej największej tajemnicy wiary!

W okresie wakacji spowiedź w dni powszednie odbywa się przed liturgią: rano o g. 6.45 i wieczorem o g. 17.40. W pierwszy piątek lipca i sierpnia rano o g. 6.45 i wieczorem o g. 17.30.

Kościół chce zapewnić odpowiednie warunki, aby przeżywanie spowiedzi mogło być jak najpełniejsze. Stąd bierze się wielokrotnie w różnych dokumentach powtarzane zalecenie, by spowiedź odbywała się poza czasem sprawowania Eucharystii. Warto wspomnieć tu choćby instrukcję Świętej Kongregacji Obrzędów Eucharisticum misterium z roku 1967 r., gdzie czytamy: „Należy wpoić wiernym zwyczaj przystępowania do sakramentu pokuty nie podczas Mszy Świętej, ale w ustalonych godzinach, aby udzielenie tego sakramentu odbywało się w spokoju i przynosiło prawdziwy pożytek, a oni sami nie byli pozbawieni możliwości uczestnictwa we Mszy Świętej”. To zalecenie znalazło się potem w odnowionych Obrzędach pokuty (1973 r.).

Wzywając do spowiedzi poza czasem i miejscem, w którym sprawowana jest Eucharystia, Kościół pomaga wiernym unikać spłycenia wymiaru tego przeżycia i lepiej przygotować się do pełnego udziału w niedzielnej i świątecznej Mszy Świętej. Trzeba podkreślić, że przepisy liturgiczne nie przewidują włączenia spowiedzi w ramy liturgii Eucharystii. Dlaczego zatem zezwalają na sprawowanie innych sakramentów podczas Mszy Świętej, tj. chrztu, małżeństwa, święceń? Nie ma tu braku konsekwencji. Wymienione wyżej sakramenty są bowiem włączone w Eucharystię i cała wspólnota uczestniczy w ich celebrowaniu. W tym wypadku nigdy nie jest tak, że Eucharystia biegnie swoją drogą, a drugi sakrament swoją. Oba sakramenty wcale nie nakładają się na siebie, co ma miejsce, gdy podczas Mszy Świętej odbywa się spowiedź.

Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której zgromadzeni wierni śledzą kolejne momenty Eucharystii, co więcej – współcelebrują je, tymczasem któryś z nich odłącza się, by przyjąć inny sakrament. To odłączenie prowadzi do niewłaściwego przeżywania jednego i drugiego sakramentu, gdyż spowiadający się nie jest w stanie w pełni i aktywnie uczestniczyć w Eucharystii, a sam sakrament pokuty jest przez niego „załatwiony” jakoś przy okazji, na boku, słowem – mocno zubożony.

Jest w takiej praktyce jeszcze pewna absurdalność. Sakrament pokuty w wymiarze kościelnym ma być powrotem do komunii z braćmi. Jakże chrześcijanin może wyrażać podczas spowiedzi swój szczery żal z powodu tego, że był za mało z innymi i dla innych, jeśli tak właśnie postępuje, odwracając się od nich wtedy, gdy najbardziej powinien być z nimi: we wspólnym słuchaniu Słowa Bożego, w modlitwie i składaniu Ofiary Chrystusa i Kościoła?

Jednak mimo, że według rytuału wszystkie sakramenty z wyjątkiem pokuty mogą być udzielane podczas Mszy Świętej, to właśnie ten sakrament – jak na ironię – jest najczęściej, żeby nie powiedzieć regularnie, udzielany w czasie Eucharystii. Jesteśmy do tego tak przyzwyczajeni, że wydaje nam się to rzeczą naturalną i oczywistą.

Żeby budować nową wrażliwość w przeżywaniu wiary w naszej parafii księża starają się umożliwić wiernym spowiedź poza mszą świętą. Codziennie są w konfesjonale przed rozpoczęciem liturgii Mszy Świętej; rano od g. 6.45 a wieczorem od g. 17.40. Starają się także dać szansę w inny sposób. Przed Świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocy w sobotę poprzedzającą Święta księża służą w konfesjonale rano od g. 6.45 do 8.00, potem od g. 9.00 do 11.00, a po południu od g. 17.00 do 19.00. Postarajmy się zaplanować dojrzale czas naszej spowiedzi. By uniknąć pośpiechu, który zazwyczaj jest na usługach powierzchowności trzeba czasu na przygotowanie w rachunku sumienia i na modlitwie.

---

Informujemy, że w naszej parafii spowiadamy codziennie przed mszą świętą ranną (od 6.45) i wieczorną (od g. 17.40). W pierwsze piątki miesiąca od g. 16.30 do 19.00 (w wakacje od 17.30); przy okazji rekolekcji. Przed Wielkanocą spowiadamy do Wielkiej Środy włącznie od 6.45 do 8.00 a wieczorem od g. 17.00 do 19.00.

---

Starajmy się wykorzystać te okazje, by nie trywializować spowiedzi stojąc w kolejce, z piętnem pośpiechu w niedzielę palmową, kiedy to chrześcijanie rozpoczynają już celebrowanie świąt paschalnych.

Sakrament Pokuty przed Wielkanocą (uwaga! w aktualnościach znajduje się aktualny porządek spowiedzi ze względu na stan epidemii)

Prosimy nie odkładać spowiedzi do Wielkiego Tygodnia. Spowiadamy codziennie w dni powszednie Wielkiego Postu (6.45 – 8.00; 17.40 – 18.15) oraz w czasie rekolekcji rano od 6.45, od 8.45; od 17.30 do 20.00, a także Wielki Poniedziałek – Wielka Środa włącznie od 17.00 do 19.00. W soboty Wielkiego Postu od g. 17.00 do 18.15 oraz w sobotę poprzedzającą Wielki Tydzień od g. 9.00 do 11.00 i od g. 17.00 do 19.00.

W parafii sakrament chrztu jest udzielany w każdą drugą i czwartą niedzielę miesiąca podczas mszy świętej o g. 13.00. Rodzice dziecka oraz kandydaci na chrzestnych, nasi parafianie zobowiązani są do uczestnictwa w konferencji. Katecheza chrzcielna dla rodziców i kandydatów na rodziców chrzestnych, naszych parafian odbywa się w środy przed II i IV niedzielą miesiąca o g. 19.00 w małym domu parafialnym.

Wolę chrztu zgłaszają rodzice dziecka. Spisanie aktu chrztu następuje na podstawie okazanego aktu urodzenia dziecka z USC. Rodzice chrzestni są zobowiązani dostarczyć z Parafii swego ZAMIESZKANIA stosowną zgodę na podjęcie się funkcji chrzestnego.

W pierwszy dzień Bożego Narodzenia i w Wielkanoc chrzty odbywają się podczas mszy świętej o g. 13.00.

Terminy spotkań

Spotkania w 2026 r. odbywają się w małym domu parafialnym i rozpoczynają się punktualnie o g. 19.00.

Miesiąc	Dzień
Wrzesień	9, 23
Październik	7, 21
Listopad	4, 18
Grudzień	9, 23
Styczeń	20
Luty	3, 24
Marzec	3, 24
Kwiecień	7, 21
Maj	5, 19
Czerwiec	9, 23

Po tym spotkaniu i spełnieniu wymogów prawa kanonicznego możemy wydać stosowny dokument dla rodziców chrzestnych.

Nasi Parafianie są zobowiązani do wzięcia udziału w przygotowaniu w naszej Parafii.

Sakrament Chrztu w przypadkach szczególnych

Rodzice, prosząc o chrzest dla swego dziecka, przyjmują na siebie obowiązek wychowania go w wierze. Mają dawać pierwsze świadectwo wiary – słowem i przykładem. Powinni przykładem własnego postępowania doprowadzić swoje dziecko do dojrzałego życia chrześcijańskiego. Chrzestni mają pomagać rodzicom dziecka w wypełnianiu określonego wyżej obowiązku. Zadaniem rodziców i chrzestnych jest troska o wychowywanie dziecka w wierze tak, by nie tylko zachować w nim Boże życie, ale umożliwić ustawiczny rozwój tego życia.

Dlatego też, kiedy o ochrzczenie dziecka proszą rodzice, którzy są ludźmi niewierzącymi lub niepraktykującymi, wtedy chrzestni muszą spełniać wymagania większe niż w sytuacji, gdy mamy do czynienia z rodzicami głęboko wierzącymi.

Rola chrzestnych ma polegać wtedy na przejęciu całości lub w znacznej części obowiązku wychowania w wierze dziecka ochrzczonego. Stąd właśnie owe dodatkowe wymagania. Chrzestni w tym wypadku są bowiem nie tylko pomocnikami, ale osobami wypełniającymi podstawowe zadanie.

Jeżeli jednak chrzestnym chce zostać człowiek niepraktykujący albo słabo praktykujący, to sytuacja staje się groteskowa. To tak, jakby rodzice zwracali się z prośbą o przeprowadzenie poważnej operacji chirurgicznej swego dziecka do ucznia, który nie wyklucza, że będzie w przyszłości studiował medycynę. Trzeba nie kochać własnego dziecka, żeby na jego drodze wiary, czyli na najważniejszej drodze życia postawić jako pomocnika człowieka, który sam ma niewielkie pojęcie o wierze. To tak, jakby dziecku, przed którym jest długa droga pełna przeszkód i niebezpieczeństw, dać za przewodnika ślepca. Trzeba być człowiekiem bez serca, niedojrzałym i nierozumnym, by chcieć podjąć się tak poważnego i odpowiedzialnego zadania bez odpowiednich kwalifikacji.

Kiedy chrzestnym chce zostać człowiek, który przyjął sakrament bierzmowania, a następnie  przestał chodzić na lekcje religii w szkole średniej, a więc publicznie neguje swoją tożsamość chrześcijanina, to nie ma podstaw, by wierzyć, że będzie on dawał świadectwo o Chrystusie i Ewangelii, że będzie uczył go bronić wiary i budować Kościół. Chyba że dokonało się w nim głębokie nawrócenie równoznaczne z radykalnym odstępstwem od dotychczasowego sposobu myślenia, a jednocześnie widoczne w przyjęciu postawy i postępowaniu odzwierciedlającym życie wiarą, tak jak to miało miejsce w życiu św. Pawła: raz i na zawsze.

W sytuacji zaś, kiedy chrzestnym chce zostać człowiek, który nie przyjął sakramentu bierzmowania, to pragnienie jego trzeba nazwać pozbawionym logiki i jakiegokolwiek sensu. Bierzmowanie jest sakramentem zamykającym proces inicjacji chrześcijańskiej. Jak może wprowadzać w misteria inicjacji ten, kto nie przeszedł całego procesu wtajemniczenia? To nie zdarza się w żadnej kulturze! Nawet u pogan.

Chrzestni

Kan. 872 – Przyjmujący chrzest powinien mieć, jeśli to możliwe, chrzestnego. Ma on dorosłemu towarzyszyć w chrześcijańskim wtajemniczeniu, a dziecko wraz z rodzicami przedstawiać do chrztu oraz pomagać, żeby ochrzczony prowadził życie chrześcijańskie odpowiadające przyjętemu sakramentowi i wypełniał wiernie złączone z nim obowiązki.

Kan. 873 – Należy wybrać jednego tylko chrzestnego lub chrzestną, albo dwoje chrzestnych.

Kan. 874 –

§ 1. Do przyjęcia zadania chrzestnego może być dopuszczony ten, kto:

1° jest wyznaczony przez przyjmującego chrzest albo przez jego rodziców, albo przez tego, kto ich zastępuje, a gdy tych nie ma, przez proboszcza lub szafarza chrztu, i posiada wymagane do tego kwalifikacje oraz intencję pełnienia tego zadania;

2° ukończył szesnaście lat, chyba że biskup diecezjalny określił inny wiek albo proboszcz lub szafarz jest zdania, że słuszna przyczyna zaleca dopuszczenie wyjątku;

3° jest katolikiem, bierzmowanym i przyjął już sakrament Najświętszej Eucharystii oraz prowadzi życie zgodne z wiarą i odpowiadające funkcji, jaką ma pełnić;

4° jest wolny od jakiejkolwiek kary kanonicznej, zgodnie z prawem wymierzonej lub deklarowanej;

5° nie jest ojcem lub matką przyjmującego chrzest.

§ 2. Ochrzczony, należący do niekatolickiej wspólnoty kościelnej, może być dopuszczony tylko razem z chrzestnym katolikiem i to jedynie jako świadek chrztu.