Kategoria: Kościół żywy

  • Kulturalna Piwnica

    Kulturalna Piwnica w Zerzniu to kameralna scena artystyczna mieszcząca się w dolnych przestrzeniach Parafii Wniebowzięcia NMP w Warszawie-Zerzniu przy ulicy Trakt Lubelski 157. Miejsce to gospodarzy wydarzeniom muzycznym, recitalom i spektaklom teatralnym z udziałem młodych artystów oraz studentów akademii.

    Kulturalna Piwnica to przestrzeń, która powstała z myślą o tych wszystkich, którzy szukają czegoś więcej niż tylko niedzielnej Mszy Świętej – miejsca, gdzie parafia staje się także wspólnotą spotkań, rozmów i wspólnego przeżywania kultury. W piwnicznych, kameralnych wnętrzach naszego kościoła regularnie organizowane są wieczory filmowe, koncerty, wystawy oraz spotkania autorskie, które łączą pokolenia parafian i pozwalają spojrzeć na wiarę i kulturę jako na dwie strony tego samego, bogatego doświadczenia człowieka.

    Ideą Kulturalnej Piwnicy jest tworzenie miejsca otwartego – bez pośpiechu, bez wielkiej sceny, za to z dobrą kawą, ciepłą atmosferą i przestrzenią na szczerą rozmowę po projekcji filmu, koncercie czy spotkaniu z zaproszonym gościem. To okazja, by poznać sąsiadów z parafii, odkryć wspólne pasje i zatrzymać się na chwilę w zabieganym tygodniu, znajdując w kulturze pretekst do głębszej refleksji nad życiem, wiarą i tym, co naprawdę ważne.

  • Ruch Światło-Życie

    Szukasz czegoś więcej niż niedzielna Msza o 10:00?

    Może znasz to uczucie: wierzysz, ale czasem nie masz z kim o tym pogadać. Masz pytania, na które nikt w szkole nie odpowie, i wolny piątkowy wieczór od godz. 19:00, który chciałbyś/chciałabyś spędzić z ludźmi, którzy nie patrzą na Ciebie dziwnie, gdy mówisz o Bogu. Właśnie dla takich momentów powstała Oaza – część Ruchu Światło-Życie, który od lat 50. gromadzi w Polsce młodych ludzi chcących żyć wiarą naprawdę, a nie na pokaz. Założył go ksiądz Franciszek Blachnicki, ale dziś to tysiące młodych – może i Twoich rówieśników z sąsiedniej parafii – które co tydzień się spotykają, żeby razem szukać odpowiedzi na największe pytania życia.

    Na spotkaniach Oazy nie ma nudnych kazań ani sztywnych ławek. Nie całe spotkania prowadzi ksiądz. Nie ma monotonii. Jest gitara, jest śmiech, są gry integracyjne i rozmowy, które czasem trwają dłużej niż planowano, bo w końcu ktoś powiedział coś, co naprawdę poruszyło całą grupę. Jest też przestrzeń na ciszę – na modlitwę, która nie jest recytowaniem formułek, tylko szczerą rozmową z Kimś, kto naprawdę słucha. Nazwa „Światło-Życie” nie jest przypadkowa: chodzi o to, żeby to, w co wierzysz, realnie zmieniało to, jak żyjesz – Twoje wybory, znajomości, to, kim chcesz się stać. Bez udawania i bez ściemy.

    Nie musisz być „wzorowym katolikiem”, żeby przyjść. Nie musisz nawet wiedzieć, o co dokładnie pytać – wystarczy ciekawość i odrobina odwagi, żeby spróbować czegoś nowego. Wpadnij na jedno spotkanie, zobacz ludzi, poczuj klimat – a potem zdecyduj, czy to jest to. Chcesz wiedzieć, kiedy i gdzie się spotykamy? Napisz albo zajrzyj do kancelarii parafialnej – ktoś z animatorów z przyjemnością wszystko Ci wytłumaczy. Czekamy na Ciebie.

  • Oaza Dzieci Bożych

    To wspólnota dzieci klas 4 – 6 SP w naszej parafii!

    To czas pełen radości, wspólnej zabawy, śpiewu, prostych modlitw i historii biblijnych opowiadanych w przystępny, bliski dziecku sposób. Nie trzeba niczego wcześniej umieć ani znać – wystarczy chęć wspólnego odkrywania, że Bóg kocha każde dziecko i pragnie towarzyszyć mu każdego dnia. Rodziców i dzieci zainteresowanych dołączeniem prosimy o kontakt z kancelarią parafialną lub bezpośrednio z animatorem grupy – chętnie odpowiemy na wszystkie pytania i pomożemy w pierwszych krokach we wspólnocie.

    Ruch Światło-Życie, znany powszechnie jako Oaza, jest jednym z ruchów odnowy Kościoła katolickiego, który narodził się w Polsce dzięki posłudze sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego. Jego korzenie sięgają lat 50. i 60. XX wieku, kiedy to organizowane rekolekcje oazowe dla dzieci i młodzieży stawały się miejscem żywego spotkania z Bogiem, wspólnoty i odkrywania sensu wiary przeżywanej na co dzień, a nie tylko od święta. Dziś ruch obejmuje różne gałęzie – od najmłodszych uczestników Oazy Dzieci Bożych, przez młodzież, aż po dorosłych i rodziny zrzeszone w Domowym Kościele – łącząc pokolenia we wspólnym dążeniu do dojrzałej wiary.

    Istotą charyzmatu Światło-Życie jest przekonanie, że wiara nie może pozostać jedynie teorią czy zbiorem zasad, lecz powinna przemieniać całe życie człowieka – stąd właśnie nazwa ruchu, łącząca „światło” poznanej prawdy z „życiem”, w którym ta prawda się urzeczywistnia. Uczestnicy spotkań uczą się codziennej modlitwy, czytania Pisma Świętego, życia sakramentalnego oraz budowania szczerych relacji we wspólnocie, w duchu radości i wzajemnej życzliwości. To formacja, która nie zamyka się w murach kościoła, lecz towarzyszy dzieciom i młodym w szkole, w domu i wśród rówieśników, ucząc odpowiedzialności, otwartości na drugiego człowieka i konkretnego zaangażowania w życie parafii.

  • Krąg Biblijny

    Krąg Biblijny

    “Będziesz Biblię nieustannie czytał – powiedział do mnie. – Będziesz ją kochał więcej niż rodziców… Więcej niż mnie… Nigdy się z nią nie rozstaniesz… A gdy zestarzejesz się, dojdziesz do przekonania, że wszystkie książki, jakie przeczytałeś w życiu są tylko nieudolnym komentarzem do tej jednej Księgi…” (Roman Brandstaetter “Krąg biblijny”).

    Św. Hieronim, tłumacz Pisma Świętego na język łaciński zwykł mawiać, że nieznajomość Pisma Świetego jest nieznajomością samego Chrystusa. Kościół natomiast w swoim nauczaniu zachęca wszystkich ochrzczonych, aby poprzez lekturę Świętych Tekstów rozwijali swoje życie duchowe i relację z Jezusem Chrystusem.

    Jeśli masz w sobie proagnienie spotkania się ze słowem Bożym, to ta grupa jest dla ciebie.



    Główne założenie kręgu biblijnego

    • Lektura fragmentów Pisma ze szczególnym uwzględnieniem niedzielnych czytań mszalnych
    • Przybliżenie kontekstu poszczególnych fragmentów Biblii
    • Pogłębianie znajomości Pisma Świetego i zgłębianie jego przesłania
    • Modlitwa medytacyjna Pismem Świętym i odniesienie nauki Jezusa do swojego życia.

  • Kościół Domowy

    To ruch świeckich dla małżeństw, inspirowany duchowością ks. Franciszka Blachnickiego. Stanowi gałąź rodzinną Ruchu Światło-Życie.

    Działa przy parafiach. Rodziny Domowego Kościoła spotykają się w tzw. kręgach (liczących od 4 do 7 małżeństw) w jednym z ich domów. Jedno z małżeństw staje się parą animatorską. Nad spotkaniami czuwa ksiądz moderator. W formacji małżeństw ważne są rekolekcje. 


    Główne założenia:

    Budowaniu jedności (communio) w małżeństwie i rodzinie służą następujące elementy formacyjne zobowiązania:

    • regularne spotkanie ze słowem Bożym,
    • codzienna modlitwa małżeńska,
    • codzienna modlitwa rodzinna,
    • codzienna modlitwa osobista (Namiot Spotkania),
    • comiesięczny dialog małżeński,
    • reguła życia (systematyczna praca nad sobą, swoim małżeństwem i rodziną),
    • uczestnictwo, przynajmniej raz w roku, w rekolekcjach formacyjnych.


    Spotkanie miesięczne kręgu rodzin składa się z następujących części stałych:

    • dzielenia się życiem(dzielenie się wydarzeniami, radościami, troskami podczas symbolicznego posiłku);
    • modlitwy:dzielenie się Ewangelią lub inne formy spotkania ze słowem Bożym,tajemnica różańca;
    • formacji:dzielenie się w atmosferze modlitwy realizacją zobowiązań, to znaczy osiągnięciami i trudnościami w rozwoju życia duchowego,omówienie nowego tematu.

    Spotkanie odbywa się raz w miesiącu w mieszkaniach poszczególnych małżeństw i nie powinno trwać dłużej niż trzy godziny.

  • Róże Rodzinne

    Na czym polega uczestnictwo w Różańcu Rodziców?

    Polega ono na codziennej modlitwie jedną dziesiątką różańca w intencji dzieci. Każdy uczestnik jest członkiem róży składającej się z 20 rodziców, którzy odmawiają w ciągu dnia, w dowolnej chwili, jedną wyznaczoną dziesiątkę różańca. W ten sposób codziennie rodzice odmawiają jeden cały różaniec w intencji dzieci.

    Modlitwa dziesiątką różańca to poświęcenie 4-5 minut dziennie, aby dziecko miało opiekę przez 24 godziny. Oczywiście, podjęcie modlitwy nie zwalnia nas z konkretnego działania, aby wychowywać swoje dzieci i kierować ich rozwojem, jednak modlitwa takie działania z pewnością wspomoże. Podjęcie modlitwy wymaga również zwrócenia uwagi na swoje osobiste nawracanie się i swój własny rozwój duchowy!

    Kto, kiedy i którą tajemnicę odmawia?

    Co miesiąc następuje zmiana tajemnicy różańcowej  – żeby przez kolejne miesiące każdy rodzic mógł odmawiać kolejne tajemnice. Odbywa się to w ostatni poniedziałek miesiąca. Za “rotację” i przydzielanie tajemnic co miesiąc odpowiada  Zelator (koordynator) danej Róży. Osoba, która odmawia 1 tajemnicę (czy Radosną, czy Bolesną, czy inną) w danym miesiącu odmawia również modlitwę wstępną: Wierzę w Boga, Ojcze nasz, 3 x Zdrowaś Maryjo i Chwała Ojcu.

    Roczna tabelka  z harmonogramem odmawiania tajemnic różańcowych znajduje się poniżej. Należy tylko wiedzieć, jaki ma się nr na liście wśród 20 członków swojej Róży.

    Kiedy mamy wspólne spotkania?

    Raz w miesiącu – najczęściej w ostatni poniedziałek miesiąca, członkowie wszystkich 6 Róż istniejących przy naszej parafii są zaproszeni do naszego kościoła na wspólną  Mszę św. w intencji dzieci polecanych w naszej modlitwie różańcowej. Oto terminy najbliższych Mszy św.:

    Terminy Mszy Świętej Różaniec Rodzinny

    Msza Święta odprawiania jest o godz. 19:00. Po Mszy ma miejsce Adoracja Najświętszego Sakramentu lub spotkanie formacyjne.

    Kiedy rozpoczęła się w naszej parafii modlitwa Różańcowa Rodziców?

    W naszej parafii od 7 października 2013 r. intensywnie modlimy się w intencji naszych dzieci (również tych powierzonych nam na chrzcie przy okazji bycia rodzicem chrzestnym). 

    Tego dnia, we wspomnienie Matki Bożej Różańcowej, na mszy świętej o godz. 19:30 powierzyliśmy opiece MB dzieci z naszych rodzin. Jednocześnie założyliśmy koła różańcowe modlące się w tej jakże ważnej intencji. 
    W ten sposób nasza parafia dołączyła do dzieła Różańca rodziców w intencji dzieci… 

    Obecnie w naszej wspólnocie modli się ponad sto osób skupionych w 9 różach.

    Patroni róż

    1. Św. Jan Paweł II 
    2. Św. Joanna Beretta Molla 
    3. Święty Andrzej Bobola 
    4. Bł. Jerzy Popiełuszko 
    5. Św. Teresa Benedykta od Krzyża (Edyta Stein) 
    6. Św. Dominik Guzman 
    7. Św. Matka Teresa z Kalkuty
    8. Św. Jan Maria Vianney
    9. Św. Ojciec Pio 

    Dlaczego rodzice decydują się na udział w tej modlitwie?

    1. Dlatego, że w życiu ich dzieci dzieje się coś złego – a wierzący rodzice w trudnościach zwracają się do Boga o pomoc. Mają świadomość, że jakieś zło dotyka ich dzieci i nie potrafią sobie z tym poradzić, więc w końcu szukają pomocy u Boga. 
    2. Dlatego, że dostrzegając we współczesnym świecie zalew zła, zaczynają zdawać sobie sprawę, jak trudno się przeciwstawić temu, a chcieliby dać swoim coś więcej niż tylko materialne wartości, chcieliby swoje dzieci jakoś przed tym złem ochronić.
      Najczęściej obie te sytuacje występują w różnych proporcjach razem. 
    3. Dlatego, że modlitwa różańcowa wprowadza dzieci w świat łaski Bożej przez Maryję. Tak jak Maryja czuwała nad rozwojem Pana Jezusa, tak samo czuwa teraz nad rozwojem powierzonych Jej dzieci. 

    W jakich intencjach się modlimy?

    W czasie tej modlitwy Rodzice zawierzają Niepokalanej Dziewicy Maryi, Królowej Rodzin, Królowej Pokoju wszystkie dzieci objęte modlitwą w różach Różańcowych rodziców. Przez tajemnicę życia Jezusa i Świętej Rodziny proszą Boga o łaskę ochrony tych dzieci przed wszelkim złem, zwłaszcza tym, które może wypływać ze słabości i grzechów rodzicielskich. Proszą Maryję o ochronę płaszczem miłości i modlitwy, by te dzieci zawsze pozostały niewinne, a te które zbłądziły, które doświadczają nędzy grzechu, by Maryja skierowała je  na drogę nawrócenia. Maryi i tej modlitwie różańcowej powierzają drogi ich rozwoju z ufnością, że doprowadzi je do Jezusa.

    Modlimy się nadto o ochronę naszych dzieci przed konsekwencjami grzechów rodziców, o pełnię błogosławieństwa Bożego dla naszych dzieci (również o to, aby trafiły w takie środowisko, w którym najlepiej się będą rozwijać), o uzdrowienie przyczyn grzechów, których skutki mogą dosięgnąć nasze dzieci, o rozwój tej formy modlitwy – aby jak najwięcej dzieci i rodziców doświadczało jej zbawiennych skutków oraz w intencji Ojca Świętego i Jego intencjach oraz w intencji Kościoła Świętego.

    Czy nowi chętni mogą się zgłosić do wspólnej modlitwy? 

    Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych do włączenia się w to piękne dzieło.

  • Spotkania dla młodych

    Na spotkania młodzieżowej grupy zapraszamy młodzież z LICEUM, STUDENTÓW.

    Spotkania zaczynają się o godz 19:30.

    Sykomora – czyli drzewo figowe, odnosi się do biblijnej historii Zacheusza. „Pobiegł więc naprzód i wspiął się na sykomorę, aby móc Go ujrzeć, tamtędy bowiem miał przechodzić” (Łk 19,4). Nazwa powstała dość spontanicznie dzięki księdzu Robertowi, który założył naszą Grupę Różańcową. Dziś uważamy, że idealnie odnosi się ona do siły modlitwy, chęci pragnienia spotkania Boga i zbliżania się do Niego mimo naszych niedoskonałości.

    Drzewo, którego nazwa określa naszą grupę, odnosi się także do urodzajności. Chcemy wzrastać w wierze i wydawać owoce, dlatego oprócz codziennej modlitwy dziesiątką różańca spotykamy się dwa razy w miesiącu – w drugi i czwarty piątek miesiąca. W każdy drugi piątek odbywa się spotkanie formacyjne z Księdzem oparte na konferencji i rozmowie. Natomiast w każdy czwarty piątek prowadzimy i uczestniczymy w Wieczorach Uwielbienia prowadzonych w naszej Parafii.

    Świadectwa członków grupy

    Od niedawna grupa Sykomora stała się nową częścią mojego życia. Po każdym naszym comiesięcznym spotkaniu czuję, że jestem umocniona w duchu. Daje mi to siłę do pokonywania trudów. Po spotkaniu z ludźmi, którzy posiadają ogromną wiarę i którzy potrafią się z nią podzielić poprzez rozmowę, jest niezapomnianym momentem. Razem tworzymy mocną grupę – wspólnotę. Rozmawiamy, śpiewamy, śmiejemy się i wspólnie się modlimy. Spędzamy wspólnie chwilę, to czas kiedy możemy się zatrzymać i wyciszyć. Tu nie ma znaczenia wiek, czego obawiałam się idąc na pierwsze spotkanie. To jest wspaniałe.
    Wspaniałe jest również uczucie, że osoba, która mieszka tuż obok myśli tak samo jak ja. To nie prawda, że w tym zwariowanym dzisiejszym świecie, gdzie ludzie, zwłaszcza młodzi, którzy chcą żyć wg X przykazań, są mało atrakcyjni.

    W Sykomorze uzupełniamy się i tworzymy jedno. Nie wstydzimy się Jezusa.

    ZOSIA


    W grupie Sykomora jestem od samego początku. Minęło już kilka lat, w tym czasie wiele się zmieniło. Nie tylko forma spotkań, ale i w jakimś stopniu każdy z uczestników dokonał w sobie przemiany. Wspólnota rozwija i kształtuje. Niektórzy są w kole dłużej, inni krócej, jednak każdy wnosi coś ważnego.Bycie w takiej grupie pozwala przetrwać w obecnym pogubionym świecie. Dzięki Sykomorze wiem, że są osoby, które mają takie wartości jak ja i chcą w nich trwać. Bardzo ważna jest wspólna modlitwa i rozmowy, wspólne spędzanie czasu, wzajemna pomoc i opieka duszpasterza. Ponadto nasze spotkania i realizowane projekty pomagają w integracji między nami oraz w zakorzenieniu się w naszej parafii.

    Bardzo pozytywnie odbieram zarówno nasze spotkania formacyjne, które pomagają nakarmić umysł oraz nasycić potrzebę przynależności do rówieśników. Jednak jeszcze bardziej owocne są spotkania z samym Jezusem w czasie Adoracji. Jest to ten czas, który mogę w całości poświęcić Jemu, poczuć Jego miłość, akceptację i bliskość, powierzyć swoje troski i radości. Muzyka, która towarzyszy Wieczorom Uwielbienia bardzo otwiera serce.

    Grupa Sykomora przywraca mi nadzieję w młode osoby oraz pozwala na pogłębianie mojej wiary wieloaspektowo.

    MONIKA


    Do Sykomory dołączyłem 3 lata temu (2012 r) pod koniec przewodniczenia w niej księdza Roberta. Przez ten czas parę osób odeszło z grupy, ale także wiele nowych dołączyło.
    Obecnie widzę pozytywne zmiany zachodzące w grupie. Pomagamy i modlimy się za siebie, staramy się angażować w przygotowania do uroczystości w parafialnych. Po dłuższym czasie dostrzegam wyraźne ożywienie i dużą chęć do angażowania się w nowe projekty. Wszystko co robimy jest wykonywane z uśmiechem. Jest sporo miejsca na żarty lecz nie bagatelizujemy modlitwy.

    Od jesieni 2014 roku, zaczęliśmy uczestniczyć w “Wieczorach Uwielbienia”, podczas których jest wystawienie Najświętszego Sakramentu, wspólna modlitwa z zespołem oraz krótkie konferencje. Nie zawsze odmawiamy formuły modlitw – czasami klęczymy w ciszy i wpatrujemy się w Najświętszy Sakrament. Jest to moment refleksji i spotkania się z Jezusem. Możemy zastanowić się nad swoim życiem duchowym, powierzyć Jemu wszystkie swoje troski i intencje oraz dostrzec w jaki sposób działa On w naszych codziennych obowiązkach.
    Dzięki modlitwie podczas “Wieczorów Uwielbienia” mam możliwość przeanalizowania i powierzenia moich dotychczasowych osiągnięć i porażek w życiu. Pogłębiam swoją wiarę. Modlitwa daje mi wiele odpowiedzi na pytania związane z moim postępowaniem – czy zawsze było ono w porządku wobec nauki Jezusa?

    Dzięki wspólnej modlitwie w grupie mam wiarę, że Sykomora będzie rozwijać się we właściwym kierunku.

    RAFAŁ


    Trafiłam do grupy różańcowej tak naprawdę przez przypadek, nie potrafiłam odmówić uczestnictwa w jej tworzeniu poproszona przez Księdza Roberta. Chyba już wtedy Maryja wiedziała, że tylko różaniec pomoże mi odnaleźć siebie i swoją drogę życia. Za co dzisiaj ogromnie Jej dziękuję. Nie jest możliwe abym tutaj dała świadectwo tych momentów, w których czułam Jej opiekę i pomoc, ale czasami myślę, że to jest dla nas nie do ogarnięcia, to jak Ona, nasza Matka nas kocha. Jak bardzo chce, żebyśmy byli blisko jej Syna.

    Dzięki różańcowi, tej codziennej wytrwałej modlitwie powoli się zmieniam. Więcej zauważam, rozwijam się. Czuję się pewniej i głębiej przeżywam wszystkie tajemnice. To właśnie w naszej grupie dowiedziałam się też o Nowennie Pompejańskiej, która już całkowicie zmienia sposób patrzenia na świat i modlitwę, na innych. Coś pięknego… Nie da się opisać w kilku zdaniach radości jaką daje mi teraz różaniec.

    PAULA


    Sykomora nie jest dla mnie zwykłym “kółkiem różańcowym” – jest dla mnie grupą osób, którą łączy Jezus Chrystus. Stanowi dla mnie motywację do wspólnej modlitwy i rozważania tajemnic różańca. Nasza wspólnota pokazuje, że różaniec nie jest tylko dla starszych osób 🙂

    TOMASZ


    Sykomora – drzewo figowe o niesmacznych owocach, lecz cenionym dla rzeźbiarzy drewnie.

    Sykomora to również miejsce gdzie każdy ma prawo mieć swoje zdanie, miejsce które nie podlega ocenie a dyskusja, modlitwa, szacunek są fundamentem dla niewielkiej społeczności tworzonej przez ludzi różnych a mimo to podobnych do siebie. Są to spotkania które czasem zmuszają do zastanowienia się nad naszymi wyborami, zatrzymania się i wsłuchania w głos Boga. Oderwania się od codzienności i wzięcia głębokiego oddechu.

    Sykomora niekiedy przynosi odpowiedzi na niewypowiedziane pytania, potrafi zabrać część problemów a kiedy tego potrzebujemy daje świetną zabawę w gronie ciekawych ludzi.
    Jeżeli posłużymy się definicją ze słownika stwierdzimy, że Sykomora to nic więcej jak tylko drzewo o niesmacznych, ciężkostrawnych owocach z ciekawym dla rzeźbiarzy drewnem. Lecz cały urok polega na tym, że będąc w posiadaniu tego drzewa jesteśmy w stanie przeżyć.
    Gdyż każdy z nas jest rzeźbiarzem.

  • Chór Parafialny Canticum Sacrum

    Chór Parafialny w Parafii Rzymskokatolickiej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ma bogatą historię. Istnieje w świadomości tutejszych parafian „od zawsze”. Jakkolwiek Parafia Zerzeńska szczyci się wyjątkowo długimi, bo aż ponad 600-letnimi dziejami, to jednak jej kroniki, w tym historia Chóru Parafialnego, nie są dobrze udokumentowane.

    Z pewnością jednak Chór Parafialny istniał już na długo przed II Wojną Światową, nie zaprzestał swojej działalności nawet podczas jej trwania. Od 1933 roku, do wybuchu wojny, wspomagany był dodatkowo orkiestrą, założoną przez ks. Juliana Budziszewskiego, prowadzoną przez wojskowego kapelmistrza. Chórem Parafialnym opiekował się zawsze organista.

    Oto nazwiska organistów zerzeńskich ostatnich dziesięcioleci

    • Antoni Skromblewicz (zm. 1931)
    • Perzanowski (1931-33)
    • Stanisław Koziński (1933-1973)
    • Józef Nowak (1973-2005)
    • Sławomir Kuczek (2005-2010)
    • Jan Buczyński (2011-2017)
    • Marceli Koszarny (2017-2021)
    • Jakub Stępniewski (od 2021 – 

    Serdecznie zapraszamy wszystkich chętnych, którzy chcieliby dołączyć do naszego zespołu, a więc zarówno Panie, jak i Panów (ich obecność jest nam szczególnie potrzebna!), bez żadnego przedziału wiekowego. Wystarczy tylko chcieć oraz posiadać podstawowe predyspozycje do śpiewania, które, wbrew pozorom, posiada każdy z nas…

    Próby odbywają się w każdą środę o godz. 19.00 w dużym domu parafialnym. Osoby zainteresowane proszone są o kontakt z organistą (przed lub po mszy świętej).

  • Młodzieżowy zespół muzyczny

    Nasz zespół muzyczny powstał w 2014 roku przed Świętami Wielkanocnymi.

    Od tamtego czasu pragniemy służyć Bogu poprzez muzykę i śpiew. Staramy się, aby dobierane przez nas pieśni szanowały piękno i zmysł liturgii oraz odpowiadały znaczeniu celebrowanej tajemnicy, jak pisał kiedyś Benedykt XVI w Sacramentum caritatis.

    Dlatego szczerze zapraszamy do zespołu i zachęcamy do tworzenia oprawy muzycznej mszy świętych, adoracji i innych wydarzeń organizowanych w naszej parafii, wspólnie z nami!

    Próby mamy w każdą niedzielę o 16.00 w dużym domu parafialnym. Po próbie tworzymy oprawę muzyczną podczas mszy świętej niedzielnej o godz. 18:00.

    ZAPRASZAMY młodzież gimnazjalną, licealną i studentów. Wszystkich grających i śpiewających.
    Liczymy oczywiście na więcej chętnej młodzieży pragnącej mądrze wykorzytywać swoje talenty i służyć swym głosem a także grą na instrumentach w naszej parafii.

    Wszystkich zainteresowanych serdecznie zapraszamy.

  • Koło Żywego Różańca

    Żywy Różaniec stanowią grupy modlitewne zwane Różami Różańcowymi, złożone z 20 osób, z których każda codziennie odmawia jedną dziesiątkę różańca, przydzieloną na dany miesiąc. W sumie, każdego dnia, osoby tworzące Różę odmawiają cały, 4-tajemnicowy różaniec, składający się z 20 dziesiątek. Modlitwy te ofiarują we wspólnych, ustalonych wcześniej intencjach.

    W naszej parafii istnieje aktualnie 5 Róż

    • Róża pw. św. Barbary
    • Róża pw. św. Urszuli z Wólki Zerzeńskiej – zelatorka: Stefania Sierpińska
    • Róża pw. Niepokalanego Poczęcia NMP i św. Maksymiliana Marii Kolbego – zelatorka Stanisława Rosińska
    • Róża pw. św. Wojciecha ze Zbytek
    • Róża z Borkowa

    Chętni, którzy mają zamiar dołączyć się do naszej parafialnej grupy modlitewnej Żywego Różańca, mogą to uczynić, zgłaszając się do ks. Proboszcza lub poszczególnych zelatorek.

    Spotkania odbywają się w pierwsze niedziele miesiąca po mszy świętej o g. 11.30.

    Obietnice Różańca Świętego

    Obietnice będące treścią tzw. objawienia prywatnego bł. Alana de Rupe.

    1. Ktokolwiek będzie Mi służył przez odmawianie Różańca Św. otrzyma wyjątkowe łaski.
    2. Obiecuję Moją specjalną obronę i największe łaski wszystkim tym, którzy będą odmawiać Różaniec.
    3. Różaniec stanie się bronią przeciw piekłu, zniszczy, pomniejszy grzechy, zwycięży heretyków.
    4. Spowoduje on, że cnoty i dobre dzieła zakwitną; otrzyma on od Boga obfite przebaczenie dla dusz; odciągnie serca ludu od umiłowania świata i jego marności; podniesie je do pożądania rzeczy wiecznych.
    5. Dusza, która poleci Mi się przez odmawianie Różańca, nie zginie.
    6. Ktokolwiek będzie odmawiał Różaniec i odda się rozmyślaniu nad jego świętymi tajemnicami, nigdy nie będzie pokonany przez niepowodzenia. Bóg nie będzie karał w Swojej sprawiedliwości, nie zginie śmiercią niespodziewaną; jeżeli będzie sprawiedliwym, wytrwałym w łasce Bożej i będzie godnym życia wiecznego.
    7. Ktokolwiek będzie miał prawdziwe nabożeństwo do Różańca – nie umrze bez Sakramentów Kościoła.
    8. Wierni w odmawianiu Różańca będą mieli w życiu i przy śmierci światło Boże i pełnię Jego łaski.
    9. Uwolnię z czyśćca tych, którzy mieli nabożeństwo do Różańca Świętego.
    10. Wierne dzieci Różańca zasłużą na wysoki stopień chwały w niebie.
    11. Otrzymacie wszystko o co prosicie przez odmawianie Różańca.
    12. Wszystkich, którzy rozpowszechniają Różaniec będę wspomagała w ich potrzebach.
    13. Otrzymałam od Mojego Boskiego Syna obietnicę, że wszyscy obrońcy Różańca będą mieli za wstawienników cały Dwór Niebieski w czasie życia i w godzinę śmierci.
    14. Wszyscy, którzy odmawiają Różaniec są Moimi synami i braćmi Mojego Jedynego Syna Jezusa Chrystusa.
    15. Nabożeństwo do Mojego Różańca jest wielkim znakiem przeznaczenia do nieba.


    Członkowie Żywego Różańca mogą dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami, osiem razy w roku, mianowicie:

    • w dniu przyjęcia do Żywego Różańca,
    • Narodzenia Pana Jezusa (25 XII),
    • Ofiarowania Pańskiego (2 II),
    • Zwiastowania Najświętszej Maryi Pannie (25 III),
    • Zmartwychwstania Pańskiego (zgodnie z kalendarzem liturgicznym),
    • Wniebowzięcia Matki Bożej (15 VIII),
    • w święto Królowej Różańca świętego (w naszej Parafii w pierwszą niedzielę października)
    • oraz Niepokalanego Poczęcia Maryi (8 XII).

    Historia

    Już w średniowieczu powstały wspólnoty, gromadzące się by odmawiać różaniec. Pierwsze Bractwo Różańcowe założył w 1470 r. bł. Alanus de Rupe, a pięć lat później w Kolonii podobną wspólnotę utworzył dominikanin Jakub Sprenger. W Europie istniały setki bractw różańcowych, do których należeli królowie i książęta, wielcy wodzowie i dostojnicy Kościoła. Wśród wielkich czcicieli różańca jest papież Leon XIII, autor 13 encyklik różańcowych. Pisał on, że różaniec uczy mądrego przeżywania codzienności w tajemnicach radosnych, swoich cierpień – w tajemnicach bolesnych oraz nastawienie na życie przyszłe w tajemnicach chwalebnych. Papież Jan Paweł II powiedział: “Różaniec to moja ulubiona modlitwa! (…) Wspaniała w jej prostocie i jej głębi. Z głębi serca zachęcam wszystkich do jej odmawiania”.
    Do Polski modlitwa różańcowa dotarła w średniowieczu. Do Bractwa Różańcowego należeli m. in. królowie Zygmunt Stary, Stefan Batory, Jan III Sobieski i wybitni wodzowie – Tadeusz Kościuszko i Kazimierz Pułaski.
    Żywy Różaniec to wspólnota religijna osób świeckich, które codziennie odmawiają Tajemnice Różańca. Wspólnoty te często nazywane są Różami. Pierwszą Różę założyła w roku 1826 w Lyonie sługa Boża Paulina Maria Jaricot.

    Wg Pauliny zjednoczenie serc w jedności tajemnic daje Różańcowi szczególną moc nawracania grzeszników. Podkreślała ona, że „w takiej piętnastce, złożonej z ludzi dobrych, przeciętnych oraz innych, którzy mają jedynie dobrą wolę z “piętnastu węgli”, z których jeden płonie, trzy lub cztery tlą się zaledwie, a pozostałe są zimne”, wkrótce wszystkie razem

    wybuchną ogniem. I ten ogień płonie na całym świecie do dziś.
    Do Polski dzieło to dotarło w XIX w. W krótkim czasie objęło niemal wszystkie parafie w kraju.

    Rozpoczynając 25 rok swojego pontyfikatu, Jan Paweł II w liście apostolskim zatytułowanym „Różaniec Dziewicy Maryi” ogłosił Rok Różańca (okres od października 2002 do października 2003 roku).Wtedy też Ojciec Święty wprowadził nową część różańca, tajemnice światła, uwzględniające lata publicznej działalności Pana Jezusa, „aby różaniec w pełniejszy sposób można było nazwać streszczeniem Ewangelii”. Odtąd cały różaniec liczy 20 tajemnic, a żywe Róże składają się z 20 osób.